Były prezes Trybunału Konstytucyjnego, prof. Marek Safjan, nie krył emocji, gdy w rozmowie z Tomaszem Sekielskim w programie „Naczelne” odniósł się do głośnego incydentu z udziałem głowy państwa. Prezydent — jak ujął to prowadzący — „z buta wszedł do budynku” Trybunału, a prof. Safjan nie pozostawił wątpliwości co do swojej oceny tego zdarzenia.
— Muszę powiedzieć, że z jednej strony potworne zażenowanie i wstyd. Wstyd, że głowa państwa, mojego państwa, nagle siłą wdziera się do Trybunału, rozpychając się — powiedział prof. Safjan. Człowiek, który stał na czele Trybunału Konstytucyjnego w latach 1998–2006, a więc zna tę instytucję od środka, określił całe zdarzenie jako „namacalne naruszenie równowagi władzy”.
Zasada trójpodziału władzy nie jest abstrakcją prawniczą — to fundament, na którym opiera się każde państwo prawa. Kiedy władza wykonawcza fizycznie wtargnęła na teren organu stojącego na straży konstytucji, naruszona została nie tylko procedura, lecz sam duch ustroju.
Prof. Safjan wyraził też głęboki niepokój co do intencji towarzyszących temu wejściu. — Nie wiem, jakie były intencje, czy chodziło o opanowanie tego budynku fizycznie, czy odebranie kluczy, przeszukanie pomieszczeń, czy wyrzucenie sędziów? — zastanawiał się były prezes TK. Pytania te nie są retoryczne — wskazują na powagę sytuacji, której pełnego obrazu opinia publiczna wciąż może nie znać.
Tomasz Sekielski podjął próbę kontrargumentu, pytając, czy prezydent nie ma prawa wejść do każdego budynku w kraju. Prof. Safjan stanowczo temu zaprzeczył. Wyjaśnił, że głowa państwa ma oczywiście prawo uczestniczyć w publicznych rozprawach czy Zgromadzeniu Ogólnym Trybunału, jednak nie oznacza to bynajmniej możliwości swobodnego wkraczania do gabinetów sędziowskich czy przeglądania dokumentów. Granica między reprezentacyjną obecnością a naruszeniem niezależności sądu jest wyraźna — i właśnie ta granica została przekroczona.
Szczególne oburzenie prawnika wzbudziło doniesienie, że osoby towarzyszące prezydentowi „rozbiegły się po Trybunale”. Sam stosunek głowy państwa do obecnych tam osób prof. Safjan uznał za niedopuszczalny — zwłaszcza wobec sędziów, do których prezydent miał krzyczeć: „nie jesteście sędziami”. Słowa te, skierowane do prawnie powołanych członków Trybunału, podważają nie tylko ich godność, lecz i autorytet całej instytucji.
Dla prof. Safiana nie było wątpliwości, jak podsumować całe zajście. — Dla mnie to był widok smutny, porażający, ale też zawstydzający jako obywatela — powiedział. W tych słowach brzmi coś więcej niż ocena prawna. Brzmi w nich troska o państwo, którego instytucje powinny być tarczą dla obywateli, a nie areną politycznych demonstracji siły.

