Polski Związek Piłki Nożnej przeżywa jeden z najtrudniejszych okresów w swojej historii. Prezes Cezary Kulesza, odbywający drugą i zarazem ostatnią kadencję, mierzy się jednocześnie z odejściem kolejnych sponsorów, podejrzeniami o mobbing w Kolegium Sędziów, słabymi wynikami reprezentacji prowadzonej przez Jana Urbana oraz zainteresowaniem prokuratury. Do tego obrazu dochodzi coraz wyraźniej zarysowany konflikt wewnętrzny, który — zdaniem komentatorów — może mieć bezpośredni związek z nadchodzącymi wyborami na prezesa federacji.
W programie „Misja Sport” emitowanym przez Przegląd Sportowy Onet temat ten stał się przedmiotem szerokiej analizy. Dziennikarz Piotr Koźmiński zwrócił uwagę na szczególną zbieżność czasową nawarstwiających się problemów: „Mam wrażenie, że wszystko zaczęło się walić jednocześnie”. Były reprezentant Polski Maciej Terlecki wskazał z kolei na dwa fundamentalne czynniki decydujące o atrakcyjności federacji dla sponsorów — wyniki sportowe oraz stosunek władzy państwowej i samorządowej do osób kierujących związkiem.
Sponsorzy odwracają się od PZPN
Terlecki nie pozostawiał złudzeń co do mechanizmów rządzących sponsoringiem w polskim sporcie. Jego zdaniem każda duża firma, rozważając zaangażowanie finansowe, kalkuluje nie tylko medialną wartość marki, z którą się utożsamia, ale też polityczny klimat wokół instytucji, której udziela wsparcia. „Jeżeli jako prezes nie jesteś ulubieńcem władz i nie pasujesz do jej koncepcji, nikt nie będzie ci pomagał” — stwierdził wprost. W tym kontekście wymowna jest lista podmiotów, które zakończyły współpracę z PZPN: obok Orlenu federację opuściły InPost oraz Biedronka, której miejsce zajął Lidl. Terlecki podkreślił, że wszystkie znaczące firmy działające na polskim i europejskim rynku muszą dbać o to, by nie narażać się ośrodkom władzy, co w praktyce czyni decyzje sponsoringowe podatnymi na polityczne naciski.
Do dyskusji włączył się również Radosław Majdan, który zwrócił uwagę na nieprzypadkową — jego zdaniem — chronologię wydarzeń wewnątrz federacji. Wskazał, że wokół PZPN ukształtowała się zorganizowana opozycja z sekretarzem generalnym Łukaszem Wachowskim na czele, której celem może być osłabienie pozycji Kuleszy przed zbliżającymi się wyborami i wprowadzenie na jego miejsce własnego kandydata. „Czy to wszystko nie jest już elementem gry przed kolejnymi wyborami?” — pytał Majdan, a Terlecki wtórował mu, przypominając, że dostęp do władzy w piłce nożnej zawsze oznaczał dostęp do pieniędzy.
Afera nagraniowa jako symptom głębszego kryzysu
Szczególną uwagę komentatorów przykuła tzw. afera nagraniowa, opisana przez Wojciecha Górskiego z portalu Weszło. Do incydentu doszło po inauguracji mistrzostw świata kobiet do lat 20 — na imprezie, podczas której spożywano alkohol, prezes Kulesza był odprowadzany do hotelowego pokoju w Katowicach przez prezesa Małopolskiego Związku Piłki Nożnej Bartosza Ryta oraz sekretarza generalnego PZPN Łukasza Wachowskiego. Wachowski zaczął nagrywać całą sytuację, a Ryt zażądał skasowania kompromitującego nagrania. Sprawa stała się jednym z głównych tematów podczas wrześniowo-październikowej przerwy reprezentacyjnej.
Majdan zwrócił uwagę na szczegół, który uznał za najistotniejszy w całej tej historii: nagrywający nie był osobą postronną, lecz człowiekiem zaproszonym, znajdującym się w tym samym pokoju co prezes. „To pokazuje, że tam muszą odbywać się niewiarygodnie ostre walki frakcyjne” — ocenił. Koźmiński dopełnił tę obserwację, wskazując na znamienną zbieżność: między pojawieniem się informacji o Wachowskim jako potencjalnym kandydacie na prezesa a wybuchem kolejnych skandali minęło wyjątkowo mało czasu. PZPN jako największy i najbogatszy związek sportowy w Polsce pozostaje łakomym kąskiem dla każdego, kto aspiruje do przejęcia nad nim kontroli.