Co dokładnie się wydarzyło?
Wystawny, trzydniowy ślub Donalda Trumpa Jr. mógł zostać sfinansowany przez rosyjskiego oligarchę powiązanego z Kremlem. Według raportu organizacji ProPublica płatności obejmowały około 100 tys. dolarów za wynajem prywatnej wyspy oraz 70 tys. dolarów za pokaz sztucznych ogni podczas pierwszego dnia uroczystości.
Środki miały zostać przekazane za pośrednictwem firmy IB Challenger z siedzibą w Dubaju. Korzysta z niej Umar Kremlow — szef Międzynarodowej Federacji Bokserskiej (IBA) — do prowadzenia działalności tej organizacji po tym, jak przeniosła się ona ze Szwajcarii w następstwie pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę. Sama IBA zapewniła ProPublicę, że nie poniosła żadnych kosztów związanych z weselem, odmawiając jednocześnie komentarza na temat płatności dokonanych przez IB Challenger.
Kremlow objęty jest ukraińskimi sankcjami ze względu na swoje powiązania z prezydentem Rosji Władimirem Putinem — konkretnie poprzez Aleksieja Rubieżnoja, szefa osobistej ochrony przywódcy Kremla. To nie jest postać z dalekiego otoczenia rosyjskiej władzy, lecz człowiek ze ścisłego kręgu Putina.
Kim jest Kremlow i skąd zna Trumpa Jr.?
Biuro prasowe Kremlowa przyznało, że spotkał się on z Trumpem Jr. „kilka lat temu” i od tamtej pory obaj mężczyźni utrzymują — jak to określono — „przyjazne stosunki”. Rzecznik syna prezydenta USA potwierdził tę narrację, opisując Kremlowa jako „osobistego przyjaciela”, poznanego za pośrednictwem wspólnego znajomego ze środowiska myśliwych. Co istotne, rzecznik nie zaprzeczył, że Kremlow pokrył koszty ślubu.
Znajomość nawiązana przy okazji wspólnej pasji do łowiectwa to brzmi niewinnie. Problem w tym, że po drugiej stronie tej przyjaźni stoi człowiek głęboko osadzony w strukturach rosyjskiego aparatu władzy i objęty sankcjami.
Dlaczego eksperci biją na alarm?
Specjaliści ds. bezpieczeństwa narodowego, z którymi rozmawiała ProPublica, nie kryją zaniepokojenia. Frank Montoya Jr., emerytowany funkcjonariusz FBI pełniący wysokie stanowiska w kontrwywiadzie, ujął to wprost: „Jeśli płacę za twoje wesele, w pewnym momencie będziesz mi coś winien”. Jego ocena sytuacji jest jednoznaczna — w przypadku syna urzędującego prezydenta USA tego rodzaju zależność powinna być nie do pomyślenia. Jak dodał: „Koniec, kropka”.
Obawy ekspertów wynikają z elementarnej logiki kontrwywiadu: finansowe wsparcie ze strony osoby powiązanej z obcym rządem tworzy potencjalne zobowiązanie. Nawet jeśli intencje darczyńcy są czysto towarzyskie, sam fakt takiej zależności stanowi podatność, którą służby wywiadowcze mogą próbować wykorzystać. Bliskość z rodziną prezydenta to zasób strategiczny — niezależnie od tego, jak do niej doszło.
Sprawa rodzi pytania, na które dotychczas nie udzielono wyczerpujących odpowiedzi: czy właściwe służby zostały poinformowane o finansowaniu uroczystości przez obywatela objętego sankcjami? Czy dochowano należytej staranności przy weryfikacji źródeł środków? To pytania, które w demokratycznym państwie prawa powinny znaleźć publiczną odpowiedź — tym bardziej gdy dotyczą najbliższego otoczenia głowy państwa.